TÜRKİYE GÖRME ENGELLİLER DERNEĞİ STAJ

  Staja başlamadan önce kurumla görüşmeye gittiğimde beni çok sıcak karşıladılar. O kurumda neler yapabileceğime dair, 14 gün gibi kısa bir zamanda onlara hangi konular hakkında yardım edebileceğimden konuştuk. Kağıt kürek işleri hallolunca stajım başladı. Stajın bana kattığı en büyük artılardan biri bir görme engelli bireyle nasıl iletişime geçeceğimdir. Selamlaşırken elimi nasıl uzatmalıyım? ya da uzatmalı mıyım? Yolda yürürken ona nasıl rehberlik edebilirim? Onların günlük hayattaki rutinlerine yönelik daha birçok detay öğrendim. Derneğe gelenlerin neredeyse hepsi görme engelliydi. Kimi açık öğretimden lise bitirmeye çalışıyor, kimi de hali hazırdaki üniversitesinin sınavlarına hazırlanıyordu. Ben de onlara gönüllü olarak okuyuculuk yapmaya karar verdim. Haftada 2 defa gittim ve oradakilerin ders kitaplarından birlikte ders işledik. Boş zamanlarda da bazı kitapların sesli kayıtlarını yaptık. Bizim gibi gönüllü okuyucular sayesinde çoğu engellimiz sınavlarını vermeyi başarıyor. Derneğe hala da gitmeye devam ediyorum. Aile gibi bir ortam var orada. Alıştığınız zaman kolay kolay kopulmuyor. Bir de onlara yardım edince mutlu oluyorum, bir işe yaradığımı hissediyorum. Ama bu iş tamamen gönüllülük işi. Oraya bir gün canın sıkkın git, ya da ders yapmak isteme hemen anlıyorlar seni. Eğer görme engellilerde staj yapacak bir arkadaşımız olursa ona tavsiye: Nasılsa görmüyorlar deyip de garip ya da farklı davranma çünkü gerçekten hissediyorlar. 🙂

 

Bengi KÜÇÜK

İstanbul Ticaret Üni.

Facebooktwittergoogle_pluslinkedinmail